On był nauczycielem nawet najdawniejszych nauczycieli

Autor: 8 stycznia 2026Bez kategorii, Jogasutry
Iśwarze

1.26 Pūrveṣām api guruḥ kālena anavacchedāt

Sutra jest bezpośrednią kontynuacją wcześniejszych stwierdzeń o Iśwarze (Najwyższej Świadomości). Stanowi jedno z bardziej teologicznych twierdzeń w całym dziele, podkreślające ponadczasową, wieczną naturę Iśwary jako nauczyciela.

Tłumaczenie:

  • Pūrveṣām – tych, którzy byli wcześniej (czyli dawnych nauczycieli, mędrców),
  • Api – także,
  • Guruḥ – nauczyciel, przewodnik duchowy,
  • Kālena – przez czas,
  • Anavacchedāt – nieograniczony, nieskrępowany, niepodzielony przez czas.

Pełne tłumaczenie:

„On był nauczycielem nawet najdawniejszych nauczycieli,
ponieważ jest poza czasem.”

Interpretacja:

Ta sutra wyraźnie przedstawia Iśwarę jako ponadczasowego, wiecznego guru – pierwotne źródło wiedzy duchowej. W przeciwieństwie do ludzkich nauczycieli, których istnienie jest ograniczone przez czas (narodziny i śmierć), Iśvara:

  • zawsze istniał, istnieje i będzie istnieć,
  • nie ma początku ani końca,
  • jest wiecznym przewodnikiem dla wszystkich istot duchowych.

Oznacza to, że cała wiedza przekazywana przez starożytnych ryszich (mędrców), przez święte teksty i tradycje – ma swoje źródło w ponadczasowej świadomości, która istniała przed nimi i przez nich działała.

Głębsze znaczenie w praktyce jogi:

  1. Zaufanie do wewnętrznego przewodnictwa:
    Skoro Iśvara jest ponadczasowym guru, każdy jogin może nawiązać z Nim kontakt – niezależnie od czasu, epoki czy miejsca. Źródło duchowej mądrości jest zawsze dostępne.
  2. Nieograniczony dostęp do wiedzy:
    Wiedza duchowa nie jest związana z konkretnym nauczycielem czy tradycją – Patańdżali sugeruje, że jej pierwotne źródło jest uniwersalne i wieczne.
  3. Pokora wobec tradycji:
    Rozpoznanie, że nawet najwięksi nauczyciele duchowi czerpali wiedzę z boskiego źródła, pomaga utrzymać pokorę i głębsze zrozumienie dziedzictwa duchowego.

Sutra ukazuje Iśwarę jako ponadczasowego nauczyciela, niepodlegającego przemijaniu. Dla jogina oznacza to, że najwyższe źródło mądrości jest zawsze dostępne, a medytacja, intencja i oddanie mogą otworzyć drzwi do tej wiecznej wiedzy. To przypomnienie, że prawdziwy nauczyciel nie przemija – istnieje w nas i poza nami – jako światło, które prowadzi duszę ku wyzwoleniu.